Vallahi inanmak belki zor; ama
Kaldırımda, bodrum penceresinde
Bir incir ağacı boylu boyunca
Yırtınır adeta mazgal altında.
Belli ki yıllardır orada yaşar,
Ne meyve verecek takati vardır
Ne dalına gariban bir kuş konar.
Mahkûm gibi boynun büker yıllardır
Tohum ki çimlenir bazen kayada
Ve de hürdür bütün bütün doğada
Bu zavallı ağaç böyle bodrumda
Güneşe de hasrettir, toprağa da…
İnsan da bazen bir hata yapınca
Mahkûm olur yatar, belki yıllarca
Mahpus damlarında günbegün erir
Hasretlik köz olur her gün bağrında…
