"Gelecek, şimdinin küçücük bir aynasıdır; sadece biraz daha çatlamış ve tozlu." - **Terry Pratchett** (kurgusal olarak)"

İnsan Sadece Sevmeyi Bilir

Hayat yaşam değildir Bazen insan yaşarken de ölebilir Ümitler düş değil ümittir İnsan sadece sevmeyi bilir

yazı resim

YALNIZ DÜŞKÜNÜM SANA
BİDE HASRETİM GÖZYAŞLARINA
BU ÖMÜR VAROLDUKÇA
DEĞİŞMEM İŞTE SENİ
SEBEBİM YOKKEN
MUHTAÇ KALDIĞIM
SENSİZLİKTEKİ UMUTLARA

BİR HEYECANSIN
SEVDA OYUNUNDA
BEN KAYBETTİKÇE
SEN KAZANDIKÇA
SEVGİ ACIMI ÇEKMEKTİR
SENSİZLİKMİ BENİ BİTİRİR

BAK GÖRDÜNMÜ İŞTE
BÖYLE SEVİLİR
YOK OLDUĞUN
BİLİNDİĞİ HALDE
ÖLÜMÜNE SEVDİĞİMDEN SENİ
YALNIZKEN DAHA ÇOK DÜŞKÜNÜM SANA
BİDE HASRETİM BEN AĞLARKEN GÖZYAŞLARINA
SEVDANIN AYIŞIĞINDA
DONARKEN YÜREĞİM SOĞUKTA

HAYAT YAŞAM DEĞİLDİR
BAZEN İNSAN YAŞARKENDE ÖLEBİLİR
ÜMİTLER DÜŞ DEĞİL
DÜŞLER ÜMİTTİR
İNSAN SADECE SEVMEYİ BİLİR

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön