"Bugün 26 Nisan 2026. Ve ben hâlâ 'yarın' kelimesinin edebiyattaki en büyük yalan olduğuna inanıyorum." – Franz Kafka"

Işık

ölümü aşk saydık biz şarapla yıkanan bedenlerimizde tınılarını hiçe saydık müziğin nefes alışlarımızın tellerini gerdik ve yeniden vurduk tellere

yazı resim

Dokunuşumla tenine
koparıldı güller
savruldu yüzüne

Bir parçam kaldı dudaklarında
ufak bir ışık avucumda
bu ışıkla biz
yolaldık geleceğe kanatlarında

bu ışıkla biz
yaktık elbiselerimizi
anadan doğma üryan
sarıldık
yol aldık yeniden
çıkartıp maskelerimizi
sararak yaralarımızı kanayan
kalakaldık göz göze
durmadan ağlayan

bu ışıkla biz
sildik gözyaşlarımızı
ve bu ışıkla biz
geleceği ölüm saydık
ölümu aşk....

ölümü aşk saydık biz
şarapla yıkanan bedenlerimizde
tınılarını hiçe saydık müziğin
nefes alışlarımızın
tellerini gerdik
ve yeniden vurduk tellere
çünkü biz ölümü aşk saymıştık
tek şarkımız buydu
ölüm.....

ve yeniden yolaldık
ölümün gölgesinde
aşkı izleyerek
yüreklerimizde
o sönmez ışık
ve o ışıkla biz
hep sarılacağız birbirimize

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön