Ne yaz dindirdi
Sana hasretini
Ne de bahar
Seninle
Demledi ruhunu
Elindeki İspanyol gitar
Aradı
Bütün yaz
Höyüklerde seni
Gözlerin vardı gözlerin
Durgun sulara sarkan
Salkım söğüt yeşili
Yeşermişti
Bir ara ümitleri
Çölde açan sanki bir zambak
Döküldü ama sonunda
Sonbahar misali
Yaprak yaprak
O şimdi
Ne üşüyor sıcaklığında
Ne de ısınabiliyor soğukluğundan
Gene de
Başkası hiç olmadı
Onu senden başka yaşatan
Cemalettin Atagan: 1968/ Yenişehir
]
