Sabrımın namlusuna dayandı artık isyanlarım.
Bir şarjör dolusu nefreti sürdüm namlunun ucuna.
Yeter artık ulan!
Kim bu gökyüzümü durmadan siyaha boyayan?
Masum bakışlarım
Hangi kahpe gözlerin sürgününde tutuklu kaldı?
Hangi soysuzlar, yüreğimdeki sevdayı
Yıllarca haraca bağladı?
Hangi günahımın diyeti için
Gözlerim hiç durmadan ağladı?
Kim susturdu dilimdeki türküleri?
Kim koparttı gülüşlerimi dudaklarımdan?
Ne istediniz duygularımdan?
Hanginize zararım oldu
Söyleyin ulan?
Yıldızlarım,
Maviye hasret bakıyor gökyüzümde.
Güneşim,
Simsiyah gecelerime doğuyor sayenizde.
Yağmurlar pencereme uğramadan
Toprağa düşüyor sessizce...
Umutlarımı çaldınız!
Hayallerimi bozuk para gibi harcadınız.
Dünyamı kararttınız ulan!
Dünyamı kararttınız…
Yürek dolusu sevgimi yollarınıza sererken ben,
Kancık pusular kurmuşsunuz sinsice gizliden
Mayınlar döşemişsiniz geleceğime.
Yüreği karalar ordusu,
Siz…
Hepiniz…
Hainsiniz!
Kaldırım taşlarına takılı kalmış yarınlarım,
Küçücük bir sandalda,
Dev dalgalarla boğuşuyor anılarım.
Bekleyin ve görün!
Ben intikamımı kahpece değil
Sevgimi sizin gibilere kalkan yapar
Mertçe alırım!
Nesrin Göçtürk Kaya
]
