"Gelecek, şimdinin bir icadıysa, bu kadar kötü bir icat için hepimizden özür diliyorum." — Douglas Adams"

yazı resim

Bir başka güzeldi güneşin doğduğu doğu
Tek eksiği gülen gözlerinde saklı kalmış bir ben

İçtim kola bardağıyla çayımı, dudaklarını öpercesine, ama yoktu dudakların….

Sonra temizledim yere dökülen çayı sana dokunan ellerimle, sana dokunan ellerimle
Sadece dokunmuştu ellerim ellerine, iki defa ilkinde arkadaşça ikincisinde kifayetsiz

Ah o şemsiyen yok mu ona sarılmak istemişti ellerin, ellerimden önce

Sadece sıktım elini, dokunamadan pembe yanaklarına, bakamadan o derin güzel gözlerine, birazda cüretkar öpemeden dudaklarını

Sonrada gittin…

Şimdi bir çardaktayım, akarken sen kalemime

Kötüdür, iyi görünen önce, beklide iyidir kötü görünen sonra
Sorduğum sadece hangisiydi gözlerinde

Eridim cevabının suyunda, umdum belki içersin diye

Birkaç kadınım oldu aşksız…
Biraz kız tanıdım kadın değil.
Bulamadım yatağımdaki kadında bana aşık gözleri
Yoktu yanımdaki kızlarda şehvetli bir kadının anlamsızlığı

Beklide beklediğimdi, çöpçünün çöplerden topladığı yemek artığı kıvamındaki yitik bir kalp

Pazartesi günlerden, aylardan nisan

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön