"Yazmak, varoluşun o lanet olası boşluğunu doldurma çabasıdır; çoğu zaman daha büyüğünü yaratırız." - Franz Kafka"

Kalbimi İstanbul'da Bıraktım Anne

yazı resim

Sevdamı bana yar etmeyen bu şehre
Gözlerimde yaşla son kez baktım anne
Razıydım acılara razıydım zehre
Kalbimi İstanbul'da bıraktım anne

Peşimdeydi hep Azrail adımları
Gülüşlerimi boğdu kaldırımları
Üstüme fena düştü yıldırımları
Kalbimi İstanbul'da bıraktım anne

Gönlüme bir tebessüm bulduramadım
Yükü dağlar kadarmış kaldıramadım
Bıçak sırtı mevsimlerde duramadım
Kalbimi İstanbul'da bıraktım anne

İmbat olup ruhuma esersin diye
Yüzüme esaslı sen gülersin diye
Beni hayata tekrar bilersin diye
Kalbimi İstanbul'da bıraktım anne

KİTAP İZLERİ

ZEYTİNDAĞI

Falih Rıfkı Atay

Bir İmparatorluğun Veda Mektubu: Falih Rıfkı Atay'dan Zeytindağı Her milletin tarihinde, hatırlamaktan kaçındığı, üzerine bir sessizlik perdesi çekmeyi yeğlediği dönemler vardır. Bizim için Osmanlı İmparatorluğu'nun
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön