Açıldım denize
Kürekleri aheste
Aheste çekiyorum
Dalıyorum, yumuşak
Dalgalara bakıyorum
Adeta
Bir salıncak gibi
Sallanan sandalı
Hüzünle düşünüyorum
Nereye
Gidiyorum,
Pek bilmiyorum
Dinlenmek, fark etmek
İçin mi gidiyorum
Niçin derin
Bir hesabın izlerini
Sürmüyorum
Ruhumu sıkan
Nefeslerden mi kaçıyorum
Bilmiyorum
Ne hikmetse bilmekte
İstemiyorum
Denizin vicdanına
Ruhumu teslim ediyorum
Tenime
Nüfuz eden
Serin bir rüzgâr var
Sıcağa nispet yaparcasına
Aczi yetime koşuyor
Rüzgâr
Şiddetini artırıyor
Deniz bir başka yüzünü
Acımadan gösteriyor
Garip bir
Kaygı içime işliyor,
Acabalar beliriyor
Sandal muvazenesiz
Bir insan gibi sendeliyor
Düşünüyorum
Tedbir adına
Bir hesaba giriyorum
İhtimalleri düşlemeden
Çıktığıma üzülüyorum
Acaba
Şimdi neredeyim
Diyorum
Etrafım çok ıssız,
Tek tük kuşlar var,
Bakınıyorum
Zamansız
Bir hicranın
İnsicamında bocalıyorum
Yalnızlık ve çaresizliği
İliklerime kadar hissediyorum
Yar diyorum
Kalbimi O’na bırakarak
Melülleşiyorum
Aklın, bilginin,
Tedbirin, azmin,
İhmal edildiğini anlıyorum
Mustafa Cilasun
