Beyazıt Kapısı'ndan
Kovulur,
Ne varsa hüzünden yana.
Arayıp
Bulamaz insan
Kendini burada.
Güvercin kanatlarında
Saklanır,
Umutlar.
Bedestan'da yudumlanır
Yorgun-meyhoş çaylar.
Yelpaze gibi rüzgarlardır,
Tarih'ten eser.
Neler anlatır da
Bilemeyiz,
Direklerarasında
Fokurdatılan nargileler.
Sultanhamam Kapısı'na
Vardığımda,
Zaman çekip gider.
Hep karşımda durur,
Annemin; küçükken aldığı
Sünnet elbiselerim.
Bomboş kalır
Sultanhamam Çarşısı,
Tepede-tırnağa titrerim.
Sahaflar Çarşısı'nda,
Unutulur yaşam.
Etkilemez bizi
Dertler Senfonisi.
Emrimizde durur
Sabah-akşamlar.
Derken,
Binbirçeşit
Rüyalar başlar.
Yüreğimdeki
Dinmeyen tatlı sızı.
İnsanların
Karınca yuvası.
Sularını içtik sebillerinden
Damak tadı.
Yaşantmıza sığmayan
Değerler yargısı.
Heyyy... Kapalıçarşı.....
(15 Kasım 2006 tarihinde,
Kapalıçarsı'nın bir köşesinde yazdığım ve
hiç rütuşlamadığım, şiir hayatımın ender şiirlerinden birisi..)
