kapanırken kirvelik kapısı
fısıldaşır kıvırcık çocuk
yanlizlığın kalabalıklarında
sonra güvercinler konar
kırlangıçın konduğu yere
taş eyvandır sim taşıyan gece
kırık aynalı odalardan
her dilin okuduğu dua amin biter
buz döverken kirli eller
yani kimliğimi doğururken
adını sen koy doğurduğum yanlızlığı
adressiz sezeryanlar yerleşir
dilimin neşterine
biçağın sırt keskinliğıdır
bileklerime kazdığım kimlik
tenine kazdığın atlas
sana suretler yakıştırirken
susmalısın kıvırcık çocuk
yine adresler belirlenecek
yabancısı doğduğun
