paslı yüzeyime dokun
bu kez
pirinç gövdeme değ
bin renk kuşak sar yüzüme
gül döken elinle sev
çarp beni kapılara
çarp ki yalnızlığa dövüneyim
gözyaşı dökemesem de
asilliğimle övüneyim
]
"Bir yazarın cenazesinde duyulan en samimi alkışlar, genellikle onun son kitabının tirajına atfedilir." - Umberto Eco"
"Bir yazarın cenazesinde duyulan en samimi alkışlar, genellikle onun son kitabının tirajına atfedilir." - Umberto Eco"
Yitip giden kapı tokmaklarının zamana isyanı!
paslı yüzeyime dokun
bu kez
pirinç gövdeme değ
bin renk kuşak sar yüzüme
gül döken elinle sev
çarp beni kapılara
çarp ki yalnızlığa dövüneyim
gözyaşı dökemesem de
asilliğimle övüneyim
]