"Yazmak, aslında kendime yazdığım mektuplardır; ama neyse ki postacım bazen başkalarına da dağıtıyor." - Umberto Eco"

Karanlık ,ayrılık ve Sen

yazı resim

Satılık hayaller ülkesinde bir gülüşe sattım benliğimi
Asudeydi bakışların, anlamı yoktu bu gidişin
Hasrete merdiven dayadım, yürüdüm fersah fersah ayrılığın derinliğine
Aynada bakar oldum kayıp giden zamanın izlerine
Feri yok gözlerimin, anlamı yok senin için söylenmiş aşk sözlerinin

Ahde vefada bulundu ayrılık
Yine aynı yerde beklemekteydi zifiri karanlık
Yoktun, yoktular: aşk ve iyilik
Sessizdi gece, aslında yalnız değildim başucumdaydı yalnızlık

Pencere camına düşen iki damlaya takılır aklım
Bir sen vardın herkesten gizli saklım
Her şeyimdin, anlamsızı anlamlandıran kıymetlim
Gidene mendil sallardım, meğerse yolcu benmişim

Seni anımsatan çok şey var odamda, başucumda
Her şeyde biraz sen varsın, kokun sinmiş duvarlara
Yedi yıl bekledim seni, bekliyorum hala
Bir dilenciyim, yoksuluyum aşkın aslında

Aklıma kara trenler gelir, için için ağlarım
İzini virane bir gar istasyonunda ararım
Nafile olsa da son deminde yapmış olduğum çırpınışlar
Ben umuda ekmek bandım, yerini yüreğimde saklarım

KİTAP İZLERİ

Mai ve Siyah

Halid Ziya Uşaklıgil

Bir Neslin Gözyaşı: Halit Ziya'dan "Mai ve Siyah" Bir klasiği, üzerinden geçen bir asırdan fazla zamana rağmen canlı kılan nedir? Sadece türünün ilk örneği olması
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön