Uykusuzluktan kapanan gözlerim;
Uykumu kaçırıyor.
Hayalle, gerçek arasında kıvranan aklım,
Beni boşlukta bırakıyor.
Boşluğu dinleyen kulaklarım, sağırlaşırken;
Karanlığı delen gözlerimle sizi görüyorum.
Siz karanlıkta dikilmiş dururken,
Ben sizin yerinize çırpınıyorum.
Siz aklımı karıştırırken,
Ben uyumak istiyorum.
Uykuya uzanmak isteyen ellerim
Hiçliği kavrarken, umutsuzca kasılıyorlar.
Siz; düşüncelerim!
Hepiniz, sizleri anlamamı engellerken;
Ben dayanamıyorum,
Uyuyorum...
Uyku tüm gece yanımda kalıyor.
Sanki hastalığa yakalanmış yavrusunun başını bekleyen
Bir anne gibi.
