Kıpkızıldı!
Güne küsmüş şems; giderken,
Karınca yürüyüşüne, karışmış ayak seslerinde!
Günde bir yorgunluk, bir yılgınlık vardı hesapsız,
Çözüme ulaşmamış sorular, boğuyorken elleriyle;
Bende tükeniyordum... sen gelmedin diye.
Kapkaraydı!
Gelen gecede zehrası sönmüş dolunay,
Özünü yitirmiş yıldızlar soluyordu lacivertlerde!
Sessizlik ve sensizlik düşerken bulut bulut yüreğime,
Kapımda bir umutsuzluk,penceremde bir karanlık;
Bende kopuyorum kendimden... sen gelmedin diye.
