"Yazmak, aslında ölümü oyalamaktır, ta ki o da sıkılıp gitmeye karar verene kadar." – Franz Kafka"

Koca Şehir

Oysa dünya hepimize yeter.

yazı resimYZ

Çıt çıkmıyor sokaklarda, caddelerde ölüm sessizliği
Ne bir adam, ne bir kadın, ne bir kedi
Meydanda son güvercinlerin kanat sesleri.
Pencerelerde korkulu gözler, bir belirip bir kaybolan
Yüreklerde, boğazlarda hapsolmuş isyan.
Akıllarda tek bir soru
"Bu, ... bu neyin savaşı !!!?"
Hava soğuk, çok soğuktu...

Bombalar yağdı gökyüzünden, güneş ışığından çoktular
Vurdular odaları,parkları, hayatları vurdular.
Patladı, dağıldı, ufalandı koca şehir inim inim İnledi.
Yer mi arşa vardı, gök mü yere indi ?
Çığlıklar birbirini ezerken;
Bebeler babasız, analar kuzusuz, yaralar şifasız
Acı, insana kaldı.
Ninniler siren sesleriyle sustu
Hava barut,toz, KAN kokuyordu.

KİTAP İZLERİ

Kör Pencerede Uyuyan

B. Nihan Eren

Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön