] çocukken camdan bir vazom vardı..içine hayallerimi doldurduğum.Hayallerim her yıkıldığında !.paramparça olurdu ...her yana savrulurdu parçalar !..bir köşede otururur seyrederdim öylece ,ağlamaklı gözlerle.sonra eğilir, itinayla toplardım her parçayı..özenle yapıştırır köşesine koyardım.Eskisinden sağlam olurdu.Kimse anlamazdı kırık olduğunu....Bir ben bilirdim...aslaa onarılamayacağını !!!...
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
