"En iyi edebiyat, okuyucunun 'Bunu ben de yazabilirdim!' diye düşündüğü, ama asla yazamadığı edebiyattır." - Oscar Wilde"

mutluymuş şimdi!

ihanetle evlenmiş! beni terkettikten sonra.

yazı resim

MUTLUYMUŞ ŞİMDİ !!!

Dün gece bir gariplik vardı bende!
Ölümle yaşamın arasındaki ince çizgideydim sanki.
Haber saldım dostlarıma...son kez göreyim diye,
Önce yorgunluğum geldi,ardından sevdalarım.
Çok geçmedi ki yalnızlığımla anılarım geldi kolkola!
......
Buyur ettim; gelip oturdular etrafıma bir bir,
Yorguluğuma selam verdim! alacak hali yoktu.
Neden? niçin? dedim...
"Akıp giden yıllar yordu,kırdı,ezdi beni,
Katlandığım bunca yük boşunaymış" dedi ve sustu.
Anılarımla bakıştık bir müddet öylece,
Çok az güldük,ardından ağlaştık kıyasıya!
Neden? niçin? dedim...
"Eğer vefa olsaydı,adım hatıra olmazdı" dedi ve sustu.
Yalnızlığıma hal hatır sordum,boynunu büktü!
"Sen nasılsan bende öyleyim" dedi ve sustu.
Neden? niçin? dedim...
"Candır...canandır,benden başkası yalandır"dedi ve sustu.
Sevdalarımla göz göze geldik!
"Bana öyle bakma,eskisi gibi dedi"
Neden? niçin? dedim...anlattı!
Beni terk ettikten sonra ihanetle evlenmiş,mutluymuş şimdi,
Kalleş ve kahpe adında iki çocuğuyla birlikte!!!

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön