"Bugün 14 Nisan 2026... Demek ki hâlâ yaşıyorum. Yazık, o kadar güzel planlarım vardı." — Dorothy Parker"

Ne Farklı Bir Geceydi...

yazı resim

An…
Ruhuma
Sesleniyordu
Kalbim…
Sükûneti seçiyordu
Dimağ…
Yorgun ve bitap
Halde susuyordu
İzan mütereddit
Bir hal içinde
Sendeliyordu
Vicdan…
Pasif hale geçerek
Meşkûk zamandaydı
Nefs…
Aklıma
Ve irademe
Hükmetmek için ayaktaydı
Hissiyat…
Hazan vaktinin
Sedasına kapılmış
Sezgi bahtıydı
Gözler süzülürken,
Dikkat azalırken,
Gecenin
Bir vakti bırakmıyordu
Şikâyet
Ve sıkıntısını gizleyen,
Vakıf olmamı dilemeyen,
Üzmemek için sabreden
Can, derman,
Neşe, sürur, umut,
Şevk ve muhabbet
Ruh ve gönüldaşım
Refikam rahatsızdı
Ben farkına
Vardığım zaman
Acısı ve sancısı
Hat safhaya ulaşmıştı,
O an şaşkındım
Halimi görünce
Beni teskin ediyor
Ve mütebessim
Bir eda içinde
Gözlerime bakıyordu
Nihayet
Acil servis elamanlarının
Tavsiyelerine uyarak
Sabahladık ve sonunda
Bugünlere kavuştuk
Rabbim
Her canın
Derdine derman
Ve acısına şifalar
Nasip eylesin, yakınlarına
Metanet nasip etsin...

Mustafa Cilasun

KİTAP İZLERİ

Cumhuriyet'in İlk Sabahı

Şermin Yaşar

Cumhuriyet'in Şafağında Bir Çocuğun Adımları Tarihin büyük anlatılarını, savaşların ve kuruluşların destansı öykülerini kişisel ve dokunaklı kılmak edebiyatın en zorlu görevlerinden biridir. Şermin Yaşar, "Cumhuriyet'in
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön