Benim adım kırmızı...
Islak çocuk gülüşündeyim yaşadığın şehrin
Genç kız hıçkırıklarıyla ağlayışlarında...
Geceye benimle başlıyorsun,
Her sabah seni uyandıran benim dokunuşum aslında...
Yürüyorken İstinye sahillerinde,
Rüzgar olup yanağına dokunuyorum,
Ortaköy'de yem verdiğin güvercin oluyorum.
Pier Loti'de içtiğin çayın demi benim,
Ya da Taksim'de avare gezerken
Diline takılan şarkı..
İçine doluveren sıcaklık,
Ya da yüreğini kaplayan kar soğuğu..
Dokunduğun herşeyde ben varım,
Diline değende,
Kulağının duyduğunda,
Yüreğinin gördüğünde..
Ben...
Eksik bıraktıklarını benimle doldur
Benimle dinle yeniden duyduklarını
Bu şehri benimle doldur
Baştan ayağa heryer kırmızı...
KİTAP İZLERİ
ZEYTİNDAĞI
Falih Rıfkı Atay
Bir İmparatorluğun Veda Mektubu: Falih Rıfkı Atay'dan Zeytindağı Her milletin tarihinde, hatırlamaktan kaçındığı, üzerine bir sessizlik perdesi çekmeyi yeğlediği dönemler vardır. Bizim için Osmanlı İmparatorluğu'nun
İncelemeyi Oku
