şöyle uzaktan bakıyorumda kendime seni doğrum olarak kabul ederken en çok zararı sen vermişsin.senden sonra doğru yolu kaybetmiştim,yanlış yollara girmişim her defasında.çıkmaz sokaklarda kaybetmişim kendimi.uzaktan bakınca labirent oyunu gibi dursa da olanlar, kabullenir oldum sensiz yollarda kaybolduğumu.özelim, hatırlıyor musun güvenle tuttuğun elime yön verirdin.hatalara yöneldiğimde geri çekerdin.böyle beni yaşattırmıştın.nefesimdin ya hani sen, şimdi sensiz son sözümü söylüyorum.seni seviyorum.son nefesimde bile ismin dilimin ucunda...duyacağını bilsem haykırcam seni sesimin yettiğince...ama artık gücüm yok sevdiğim..seni beklemekten tükendim..seninle canlanacak ruhum..seninle hayata döneceğim..tek nefes yeter şu halime..gel yine beni yaşatan nefesim ol...
KİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
