unuttum sanmıştım
boşluğun rüzgarı esti bana
beliriverdin önünde gözlerimin
içim bir rahat bir rahat
huzur mutluluk sevgi
acaip kelimeler artık
bittiyse seninle yaz mevsimi anıları
boşluğun içinde karartılar
bir sesin vardı
artık yok
bir resmin
önünde beynimin gözlerinin
ılıktı nefesin
öpüşmelerde artık unuttuğum tadın
acaipti doğrusu
neyse...
]
