Ellerimi gökyüzüne kaldırmışım, yüzümde bir gülücük; dönüp duruyorum kendi etrafımda, dönüp duruyor dünya ayaklarımın altında..Bana deli desinler; ne olacak ki..
Bir vapur geçiyor, dümen suyuna bırakasım geliyor kendimi coşkuyla.. Gönlümde delice bir sevda; sahibi ne bir insan ne de bir haber... Sebepsiz gülüyorum yürüdüğüm sokaklarda..
Tanrım, hayat bu kadar güzelken, bu asık suratlar neden?..
Beni affet dünya
Beni affet insanoğlu
Silin beni defterinizden...
Kucakla beni çocuk yanım
Koş Nirvana seni yakalamadan..
Ellerimizde hiçbir şey, hiç bir şey, hiç bir şey....
Yalnızca ikimiz gidelim
Kaf Dağının sonsuz sokaklarına
Ve muzipçe dil çıkaralım
Yaşamasını bilmeyen insanoğluna...
