"Sabahın dokuzu ve hala hayattayız. Bir mucize mi, yoksa sadece kahve mi?" – Dorothy Parker"

O Şehir

yazı resim

ben seni gecelerinde tanıdığım
yağmurdan elleri olan o şehirde sevdim
başını şiirlerime yasladığın saatleri vardı
baharı erguvan kokardı sen kokardı
adı gözlerimde gizli o şehir hala uzak değil
bu şehir yokuşlu bu şehir hain bakışlı /yorulursun
kalbime aktığın o şehre dön ne olursun

sen gittin diye terk etmedim anılarımızı
hala ikimiz oturuyoruz o kıyı kahvesinde
şaşırsa da yine iki demli çay söylüyorum garson çocuğa
uzak gözlerinde yudum yudum geçiyor zaman
ellerin avuçlarıma düşüyor birden içim ısınıyor
bu şehir soğuk bu şehir rüzgarlı/savrulursun
kalbime aktığın o şehre dön ne olursun

şarkılar söyleyince gözlerime yaşlar dolduğunu
ben tez anladım sensizliğin ne demek olduğunu
kalabalık caddelerde açma gözlerini /beni unutursun
kalbime aktığın o şehre dön ne olursun

KİTAP İZLERİ

Kör Pencerede Uyuyan

B. Nihan Eren

Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön