"Bir yazarın cenazesinde duyulan en samimi alkışlar, genellikle onun son kitabının tirajına atfedilir." - Umberto Eco"

yazı resim

Bir çığlığa sarasım var herşeyi,
Burda sevdalar öksüz,
Kimsesiz şairlerin,saklı cocukları gibi..
Bedenler asılı..,yüreksiz,acınası,
Yıkamıyor hiçbir şair,duvarları.
Sakin ve umursamaz duruyorum kapıda,
Oysa ne kolu var ne de bir anahtarı,
N e dönüyor yüreğim,ne kırıyor kapıyı,
Sabır diyor aklım,deli ruhuma,
ihtimallerinde kilitlenip kalıyor hayallerim,
Kaçan zamana bakıyor gözlerim,
Erişmek imkansız ,bekliyor yüreğim...
Kızıyor bedenim,n'olurdu dursa zaman,
Sen gelene kadar,yaşlanmasam.
Ruhumsa gülüyor gecen zamana,
Çocukça sevinçler sarıyo ve sevgilere sığınıyor,
Öyle içten gülüyor ki,
Giden herşeye, meydan okucasına...
Bir imbad rüzgarı yetişiyor imdadıma,
Fısıldıyor en güzel şarkıları, kulagıma,
Umut bekliyor savruk duygularım,
Güceniyor sesszi kalışına,
Kızıyor hercai tavırlarına...
Aklım ruhumla birleşiyor,
Ve yazılar düşüyor uçurumlara,
Sen habersizken doluyor kalbim,
Sen okumadan parçalanıyor cümlelerim

KİTAP İZLERİ

Mai ve Siyah

Halid Ziya Uşaklıgil

Bir Neslin Gözyaşı: Halit Ziya'dan "Mai ve Siyah" Bir klasiği, üzerinden geçen bir asırdan fazla zamana rağmen canlı kılan nedir? Sadece türünün ilk örneği olması
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön