Gerçeğimin kadını olamadın Dostiçem !
Sabahları müjdeleyemedin bir türlü
Geceye günahtan gebe akşamlarda
Yanımda değilsin hala...
Oysa bu can
Ve bu nefes sana adanmıştı,
Seni soluklanmalıydı...
Uykuda bile özlemeliydi
Üzüm karası gözlerini...
Anlatabildim mi?
