Yol uzar...
Dilde ölüm üzre kelam
Yürekte yaşamak adına heves
Yol uzar bilinmeze
Şimdi gel yar...
Düşmeden tetik...
Deli bir çığlık dolanır kulaklarıma
Gençliğim savrulur
Sus dersin susmaz
Git dersin gitmez
Hayın boşlukların hüznü
Şimdi gel yar...
Düşlerim yitik...
Karanlığın orta yerinde bağdaş kurmuşum
Hırçın bakışlar takınıp
Haykırırım
“ ey karanlığın cellatları teker teker gelin ulan “
Şimdi gel ey yar...
Şimdi , zaman kanasın gel
Şimdi , ölüm yüreği sınasın gel...
Vuslat bir acemi yaşanmışlık
Yumuklarım kendi suratıma patlar
Işık vuranda çağlar ardından
Sırttan vurulanlar hatırına
Ant içerek kutlu yarınları kucaklamaya
Dokunduğum yoklukların inadına
Şimdi gel ey yar...
Şimdi gel gök çökmeden / yer delinmeden
Şimdi gel ey yar...
Öfke kınından sıyrılmadan...
03/07/2007 - Kartal
