B
İnsanlığımı acıtıyor özlemek ,
İnsanlığım kadar…
Yüreğim hayata atımlarında isteksiz,
Özlediklerim özlemlerimden habersiz…
Serin bir yaz akşamı özlüyorum dostlarla
Bir fincan kahve kenarında bir oturumluk sohbet
Bir gülümseyiş yargılamayan gözlerden ışıl ışıl çocuk…
Bir yalnızlık özlüyorum, kalabalık odalardan kaçan
Uykusu yarım yamalak gürültülü…
Kiraz bahçelerini özlüyorum ,
Dalından koparılmış göz hakkını,
Bir özlemek , bir atın yelelerinden tutunup koşmaya…
Dualara bulaşmadan şeytan, açabilmeyi elleri semaya…
Yitirilmiş dirliğimi özlüyorum,
İnsanları ,barışı
Sonra çıkıp göklere karışlamak arşı
Hayalleri özlüyorum ,kırılmış okul sıralarında
Korkmadan su içmeyi bir çocuğun dudağından çalınmamış,
Özlüyorum ,
Ben kadar,
En kadar
N ‘e kadar…..bilmiyor özlediklerim…
]
