susuyorum...
Uykusuzluğu yastığıma yaslayıp, gecenin karanlığında farkedilmeyene kadar koyboluş arıyorum...
Ararken susuyorum...
Bulamıyorum seni...
Bulduğumda kaybolduğumu çok geç anlıyorum. Anlarken de susuyorum. Geri dönmeyi istemedim istemiyorum; istemezken de susuyorum...
Yaşamak için nefes almakta gerekli tabi ki ! anlıyorum ...
Sıcak bir nefesi avuçlarıma akıtıp, ellerimle yüzümü yıkayarak mentollü bir serinliğe açıyorum gözlerimi ve üşüdükçe anlıyorum sensizliğin soğukluğunu...
Üşürken hiç konuşamıyorum sevgilim...
Ben her üşüdüğümde , kollarınla sarıp sarmalamalıydın sen...
Şimdiyse düşünüyorum; sensizken üşüyordum
Ve aklımda tek soru;
peki ya dönmezsen??
20.03.08, 01:46
