"Bir yazarın cenazesinde duyulan en samimi alkışlar, genellikle onun son kitabının tirajına atfedilir." - Umberto Eco"

Radyoda Ayrılık Çalardı

yazı resim

Sen giderdin hep gittiğin gibi
Gömleği açılırdı yalnızlığın son iliğine kadar
Pencereyi açardım içime hüzün dolardı
Kıvratırdım düğmesini gecenin
Radyoda ayrılık çalardı

Radyoda ayrılık çalardı
Notalar üşürdü soğuk duvarlarda
Bir kalp bir yıldızla ağlaşırdı uzak uzak
Avaz avazdı Yıldız Tilbe
Duymazdın seni söylerdi şarkılar

Duymazdın seni söylerdi şarkılar
Komşu ağacın yaprakları dökülürdü
Saksıda karanfil ağlar
Hercai menekşenin rengi sökülürdü
Sus pus olurdu sokakta kediler

Sus pus olurdu sokakta kediler
Sessiz çığlıklar, patlatırdı sokak lambalarını
Hasretini kırık camlarla doyururdu bir sevda
Bir köpek, yalnızlığı yalnız havlardı
Kapatırdım düğmesini gecenin
Radyoda ayrılık çalardı

Radyoda ayrılık çalardı
Notalar üşürdü soğuk duvarlarda
Bir kalp bir yıldızla ağlaşırdı uzak uzak
Avaz avazdı Yıldız Tilbe
Duymazdın seni söylerdi şarkılar

Radyoda ayrılık çalardı

KİTAP İZLERİ

Kaplanın Sırtında: İstibdat ve Hürriyet

Zülfü Livaneli

Kaplanın Gözünden İktidar: Livaneli’den II. Abdülhamid’e Cesur Bir Bakış Türk edebiyatının ve düşünce dünyasının usta kalemi Zülfü Livaneli, son romanı "Kaplanın Sırtında: İstibdat ve Hürriyet"
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön