"Ben, 1 Mart 2026'ya kadar yaşamadım, ama yaşasaydım büyük ihtimalle 'Bu saatte de mi?' derdim." – Dorothy Parker"

red

lise arkadasımla gecırdıgımız gunu bır anısı ayrıca bu şiir ona dogum gunu hedıyem

yazı resim

RED'E
Bir Ortaköy sabahıydı dostum ,
Duygular içinde gömülmüşlüğün verdiği sarhoşluk
Hani o içmeden sarhoş olma olayı
Bir Ortaköy sabahıydı
Yerlerde punklar görmüştük o sabah
Hani onlara nispet iskeleye oturup
Ayaklarımızın altından geçen boğaz sularına kapılmıştık
Keşke alıp götürseydi bizi o tanker
Dalga dalga akıntıya kapılsaydık
Bir girdaba yakalanıp dibi boylasaydık
Bir ORtaköy sabahıydı dostum
Oturup ağlamak istemiştik
Gözyaşlarımız sulara karışsın diye
İçimizdeki o gençlik hüznü
Hani bir türlü içinden atamadıgın
Büyümek isteyipte büyümekten korktuğun
O tuhaf duygu
Bir Ortaköy sabahıydı dostum
Hatırlıyorum yine o uhaf o çekici gülüş vardı yüzünde
Başında yine o kırmızı tokalar
Ayırmamıştı bizi şehirler daha
Girmemişti aramıza asfalt yollar
Bir Ortaköy sabahıydı
İskelede oturup ağlamak istemiştik
Gözyaşlarımız sulara karışsın diye
İçimizde gençliğin hüznü

KİTAP İZLERİ

Mai ve Siyah

Halid Ziya Uşaklıgil

Bir Neslin Gözyaşı: Halit Ziya'dan "Mai ve Siyah" Bir klasiği, üzerinden geçen bir asırdan fazla zamana rağmen canlı kılan nedir? Sadece türünün ilk örneği olması
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön