Bütün gemileri yakıp gitmiş sonbahar;
Yalnızlığımızın adını "kasım" koyarken
Geride uykuya yatkın limanlar
Ve gölgesini çaldığımız değirmen.
Seni bulduğum kent, yeniden;
Beklediğimiz trenler hep ağır aksak,
"Ne olur" diyorum içimden;
"Ne olur, bir gece daha kalsak ! "
Kuzeyde bir yer ki, bizi anlatır;
Bizim değil artık, sapsarı
Bir hüznün krallığıdır.
Vaktidir geride bırakmanın hatıraları;
Bir yolculuğun başlangıcıdır :
Gece...Rotterdam Garı....
