"Gelecek, şimdinin bir icadıysa, bu kadar kötü bir icat için hepimizden özür diliyorum." — Douglas Adams"

yazı resim

Güneşi sevdiğim kadar sevdim ben seni
O gökyüzünü maviye boyarken
Sen kalbimi kırmızıya boyuyorsun
Sev her daim, bırakma beni
Bir anne sevgisiyle değil
Babam gibi sev beni
İçinde tek bir yalan olmasın
Kanatma gözlerimi

Kıymetlim;
Bir sen bir de seni hissetmemi sağlayan
Beş para etmez şu bedenim

Kuruyor dudaklarım
Mahrum bıraktın beni
Aklımı ele geçirip duygularıma
Akan şu kan şarabından,
Bir dünya kadar daha isterim

Arıyor gözlerim
Gözlerini gözlerim
Görmezse neyler gözlerim
Şunu bilmeni isterim
Nefes alabildiğim her saniye
Yokluğunda varlığını özlerim

FACİA

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön