"Yazmak, aslında kendime yazdığım mektuplardır; ama neyse ki postacım bazen başkalarına da dağıtıyor." - Umberto Eco"

Şehir Bozgunu Bir Yüz... / Yokluğun...

Hırpalanmış sevdam / / Kem gözler nazarından / / Söz suskun / / Dilim lâl / / Gözlerim âmâ ... /

yazı resim

Zaman yanık yüzlü çığlık gibi
Sırtımdan vurur gece / hoyratça
Düşlerim can çekişir
Hançer saplanmış bağrına
Adımlarım kırılır
Paramparça topuklarım
Bu yol hayın
Bu yol çıkmaz
Sonu yok / seni yok
Ne cemre düşer vuslatıma
Ne kurak kalan yanıma dokunur yağmur
Gözlerin de düşlerime uğramaz gayrı
Hep kabus
Hep kırgın uykular

Yokluğun ;
Asi yanı gençliğimin
Yokluğun ;
Tutsak kalmışlığımın celladı
Yokluğun ;
Şehir bozgunu bir yüz
Yokluğun can …….…

Apansız çatmışsın hilal kaşını
Umutlar kuşanmışım
Dehlizlerde çırpınan
Aynalara pusatlandım
Eylül takıldı boynuma
Haykırışlarım…
Demir parmaklıklarda tutsak / buz kesmiş
Her dem güz
Her dem ayaz
Yürek mahpus
Öylesine dalmış kavgalara
Yürek hırçın
Yürek asi
Hırpalanmış sevdam
Kem gözler nazarından
Söz suskun
Dilim lâl
Gözlerim âmâ

Yokluğun ;
Kör bir bakış aydınlığa
Yokluğun ;
Bahtımın en kara yanı
Yokluğun ;
Vurgun yemiş bir tebessüm dudaklarımda
Yokluğun can …………

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön