"Bana bir roman yazmak için yeterli zaman verin, size dünyanın tüm uykusuzluğunu vereyim." — Virginia Woolf"

yazı resim

Sen, ellerimin boşluğu karanlıklarda
Yüreğime süzülen ışık...
Dinmeyen yürek sızılarım
Yokluğunda alamadığım nefes
Dallarında tutunamadığım...

Sen, umarsız gecelerde körüklü sevda ateşlerim
Yanlızlıklarında kayboluşlarım
Üşüyüp buz tutuşlarım,
Kahroluşlarım!

Sen, karlı dağların ardında
Gizlenen korkularım
Yüreğimin kopuk teli,
Kırık dökük notalarım.
Yeşil umutlarım,
Pembe masallarım,
Gözü yaşlı, büyümeyen
Çocuk şarkılarım...

Sen, uyuyamadığım uykular
Karanlık sokaklarda kendimden kaçışlarım.
Sevinçlerin tükenişi
Gidenlerin gelmeyişi
Tesellisiz akşamlarda dokunamadığım...

Sen, bükülü mendillerde kuruyan
Gözyaşlarım!
Sebepsiz dalıp gidişlerim
Yerle bir edilmiş bir gülün dikeninde
Kanayan ümitlerim...

Sen, gerçekleşmeyen hayallerim
Yüreğime hapsettiğim iflah olmaz acılarım
...özlemlerim!
Tanrı'ya duyuramadığım bitmeyen yakarışlarım
Sen,
Asla unutamadığım...

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön