"Bir yazarın en büyük dileği, yazdığı son cümlenin, yayıncısının en büyük kabusu olmasıdır." *Terry Pratchett*"

Sen Beni Unutalı

Ve / Makamı unutulmuş nağmeler misali / Son kez hatırına düşür beni...

yazı resimYZ

Sen beni unutalı,
Kabus kozalarında esir uykularım
Esmedi seherlerimde saba yelleri.
Her şey tersine döndü devranımda
Lâkin, sen yine sevdalın bil beni...

Sen beni unutalı,
İlmek ilmek efkâr dokudu ömrüme
hayat gergefi.
Sükûtun yamaçlarında kalan hayallerim
gecenin karanlık göğsünden sabır emdi.
Ayaz sevdalarda kaldım,
Dağlara yaslanan yorgun bulutlar gibi...

Sen beni unutalı,
Hoyrat ellerde inci inci saçıldı en nadide çağım.
Muamma vakitlerin
Kör kuyularında kurudu umut bekleyişleri.
İklimler hiç bıkmadan değişti ama,
Gönül mevsimlerim sensizliğe kilitlendi...

N’olur,
Azat edince baharı kışların sinesi,
Toprağın göğsünde ağlarken yağmurlar,
O lâhza, değsin kalbine vefanın sıcak nefesi
Ve
Makamı unutulmuş nağmeler misali
Son kez hatırına düşür beni...

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön