"Yazmak, aslında hayatın bir yazar için çok da ilginç olmadığını kabul etmenin en zarif yoludur." - Terry Pratchett"

yazı resimYZ

Seni dinliyorum , sabaha karşı zaman.
Ama birşey anlatamıyorsun uykusuz gözlerime.
Çıkmak istemiyorsun güneşe gözlerin kamaşıyor.
Geçmişi hatırlıyorsun, biraz kırğın, biraz hüzünlü.

Seni dinliyorum akşam vakitlerinde zaman.
Güneş batıp karanlığa adım atıyorsun.
Uyumak istemiyorsun daha erken diyorsun.
Sende olmayan seni hatırlıyorsun iç çekerek.

Seni dinliyorum gözlerime çökmüş uyutmayan gece.
Kırğınlığın bir şekilde belirmiş yüzünde.
Bulutlar gezinmiş gökyüzünde, yağmur olmuş üstüne.
Yine gömdün kendini yüregine sessiz bir biçimde.

Seni dinliyorum oyun şeklinde geçiyor zaman.
Benimle oynarmısın diyorum ? Sen istemiyorsun.
Ben bitiyorum, ben gidiyorum , umusamıyorsun.
Seni benden ayırmak isteyen beni taşıyorum içimde.

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön