Tırnak uçlarımda üşüyen bir yalnızlığın eseriydi bu hüzün
donarcasına, titrercesine yumuk yumuktu yüreğim
ve karabasanlar, afakanlar ve neydüğü belirsiz
kasvetle dolu bir gecenin ürünüydü bu yalnızlık.
Evet, seni tırnak uçlarımda üşüyen bir yalnızlıkla sevmeme rağmen zincirledim kendimi kayıtsızca
bu Allah'ın belası hüzün karmaşasına
ve, yeni bir nöbet,
durmazcasına, öldürürcesine bir ayaz
yavaş yavaş tırnak uçlarımdan tüm bedenime yayılan.
Ve soğuğu hissettim yüreğimde
tırnak uçlarımda üşüyen bir yalnızlıkla
kaldım şimdi bir başıma
çünkü sen yoktun
gitmiştin kaygısızcasına....
