"Bana bir kütüphane verin; gerisini beklerim. Hatta benden önce siz beklersiniz." – **Umberto Eco**"

yazı resimYZ

SENSİN 22-03-2009
Seni tanıyıncaya kadar nefret dolu idi kalbim,
Işık saçan yüzünle aydınlandı karanlık günlerim,
Rengini buldu meleğim gözlerinde gözlerim,
Maziye gömüldü bir tanem anlamsız gecelerim.

Hayat dolu bakışların görmeden önce bilmezdim aşkı,
Tatlı dilinde buldum gülüm hayatın tadını,
Kalbim oldu bebeğim sevdanın tutsağı,
Her şeyim kır çiçeğim sensin dünyamın ışığı.

Ümitsizlik aşk karşısında yok olup gitti,
Sevdan gönlüme girince dünyam değişti,
Zamanım yaşadığımız güzellikleri düşünmekle geçti,
Tek güzelliğim yüreğim bir tek aşkını kabul etti.

Doldu aşkın gönül ırmağıma gülüm benim su gibi,
Yüzüm can veren sevdan ile gülümsedi,
Deli gönül gerçek seveni istedi,
Tek gerçeğim inan gözlerim başkasına gülmedi.

Şiir oldu aşkımız can yoldaşım,
Pınar gözlüm bilmiyordum yokluğunda sevmeyi,
Benim en kıymetli varlığımsın sevda çiçeğim,
Umut oldun bana yaşama sevincim.

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön