Dindirmiyor sızısını başka bir şey gönlümün
Dilim dilim acı dolu her safhası ömrümün
Avutmuyor yokluğunda ne oyun, ne de oynaş
Ne sabra bir mecâl kaldı, ne de iki gözde yaş
Sabahı edemediğim geceler kadar uzun
Beraber yürür iken tükenen dik yolumuzun
Işığında yok olmayan karanlığım gibisin
Bende vebali hiç yok, bilirsin tek sebebisin
Artık başa dönülmez bir yolun son ucundayız
Kanma aşkın büyüsüne, hasretin burcundayız
Ayaklarımızı aşkın dikeni kanatırken
Geç kaldık ve tez yorulduk, oysa vakit çok erken
Defterimizde ne varsa birden hepsini yaktık
İkimizden geriye bir yığın sır bıraktık
Artık tanburlarda nihavendler hiç çalmıyor
Hüzzâmlar oldu tutkum,Uşşâka vakit kalmıyor
Bu gün bitiminde de yine hep seni andım
Her şey bitti ve geri dönüş yok artık anladım
http://ferahnak.wordpress.com/2010/08/02/sensizlik-beyitleri/
