prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /
Sonsuzluğu, senin hüznündü, bürüyen
Bulutlar mahzun
kalbim gibi…
rüzgarlar çılgın!...
Sevgindi, sensizlikten kalbimde çürüyen…
telaşlandı duygular
bir şeylerden yılgın gibi!...
bir ağlamaya başladı ki dağlar…
bir hüzne büründü ki her şey…
karardı birdenbire umutların ardı
her yanı tipi, boran sardı…
Sanki, yalnız ve sensiz geceler değildi
sendin…ya da hayalindi, üzerime yürüyen….
İçime çöken kesif hüzün
ne kalktı…Ne dağıldı….
Artık bıraktığın gibi değil, olamıyor hiçbir şey…
Seni görmeye alışmış gözler, hayaline alışamadı
Boşa çıktı alıştırmalar
Sevinçler sâhipsiz, coşkular ilgisiz kaldı
İçimin en ücrâ yerlerini bürüyen
İçimde bir sesin iz kaldı…
Kırık dökük her tarafım
Çünkü, sensiz her şeyim sevgisiz kaldı!…
İnan bana!...
yalnız ben sensiz kalmadım
Seni bana getiren…
beni sana sürükleyen…
Sevgin bile sensiz kaldı!…
24.10.03
