ölü bir yazgının
son yitirilmişliği bu
pişmanlığım
zehirli bir sarmaşığa
kavalye olmakla başladı.
ben
hoyrat
ellerde
eğilip
bükülen
bir söğüt dalıydım yalnızca
ve yontuldukça sivrilen
meyvem yok
ama gölgemden de kimse faydalanmadı
böyle bilinsin…
köklerimi kemirdiğimden
kuşlarla dostluğumdan
ve dallarımın yakın durmasından toprağa
kimse sorumlu değildir.
omelya tubarba
bu
hesabı
yalnız tanrıya vermek demektir.
bunu bilmeyen sorgucular
suskunluğumu asla anlayamadılar…
Engin GÜNEŞ
