sokak çocuğu
—adı belki hüsnü, belki de âli, -
yalınayak yürüyordu.
vizon kürklü bir hanımefendi,
kucağında köpeği, arabadan indi.
çocuk, yalvararak kadına,
biraz para verin, açım dedi.
kadın,
“bali” ye verilecek param yok,
diyerek evine girdi…
çocuk
insanlardan ve yaşamaktan
nefret etti…
─“hangi anne,beni dünyaya getirdi?
kaniş köpeğinki değil,belli…”─
yaşadığına, yaşayacağına
lanet etti…
*
sokak çocukları,
— adı ha ali olmuş, ha veli, -
yaşadılar hepsi aynı kalıptan çıkma kaderi,
ama, hiçbiri böyle yaşamayı istemedi…
KİTAP İZLERİ
Pia Mater
Serkan Karaismailoğlu
Zihnin Labirentlerinde Bir Gerilim: "Pia Mater" Bilim ve edebiyatı bir araya getirme çabası, çoğu zaman bir tarafın diğerinin gölgesinde kalmasıyla sonuçlanan riskli bir girişimdir. Bir
İncelemeyi Oku
