"Bir yazarın en büyük dileği, yazdığı son cümlenin, yayıncısının en büyük kabusu olmasıdır." *Terry Pratchett*"

Söküp Atacağım

Güzellikler seninle başladı seninle bitti Kalbim acı, ızdırap,kahır, selinde yitti Bedenim isyan etti hafızam iflas Duymadın feryadımı ben biçare ben niçaz

yazı resim

Güzellikler seninle başladı seninle bitti
Kalbim acı, ızdırap,kahır, selinde yitti
Bedenim isyan etti hafızam iflas
Duymadın feryadımı ben biçare ben niçaz

Derdime derman aradım kalbime ferman
Ne olur BİRTANEM dedim beni duy biran
Bana gülmeyi öğrettin vede sevmeyi
Unutmayıda öğret ve sonra terket.

Belki diyorum, belki.......

Seni kalbimden söküp atacağım
Gözlerinin rengini unutacağım
Birgün sen sevdinmi hiç ?dediklerinde
Belki...buruk bir a'nı hatırlayacağım

Verdiğin güzellikleri unutmayacağım
Kırdığın gururumla saptayacağım
Şimdi hala elimde resmin olsada
Mendilime sarıp saklayacağım.....

Hayatın anlamı nedir?
Sevip sevip üzmek mi?
Sevenleri gözüyaşlı bırakıp
Terkedipte gitmek mi?

Gülay Atilay

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön