"Yazmak, aslında kendime yazdığım mektuplardır; ama neyse ki postacım bazen başkalarına da dağıtıyor." - Umberto Eco"

yazı resim

Seni herkese anlattım
Dilimde tüyler bitti yenileri çıktı
Yine anlattım
Güldüklerim oldu
Ağladıklarım oldu
Omuz istediklerim oldu
Hatalarım oldu
Senden çok bana karşı

Döküldükçe dökülenler
kelimeler değildi
Parça parça akan ruhumdu
Zedelendikçe kanayan
Bir kadının aylık döngüsüydü sanki
Sanki
Bir ömürde defalarca yaşanan sancılara
Elbet alışılırdı da
Sensizlik olunca adı
bir an duraksamalıydı
bir gün biterdi
Biter miydi?
Biterdi biterdi
Keşke kendi sırtını sıvazlayabilseydi insan
Ne iyi gelirdi
Tam
Tastamam şu an...
Ama hatırladı
Yalnızlığın yan etkisinde
En fazla
tuzlu sular akıtır
dudağına geldiğinde
yalanırdı...

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön