Tesadüfen durdum kapınızın önünde
İtelemeyin hemen, dilenci değilim.
İki soluk alımından daha kısa benim düşüm...
Çok daha önceydi siz buraya taşınmadan,
Yandaki mahalle güzelliyle gülüşüm.
Dedikodular önce inerdi merdivenlere,
Ardı sıra çaydanlıklar..
Kimler kaynardı taş merdivenlerde,
Ne nispetler, hararetli çekiştirmeler...
Ne bizim oyunlarımız sohbeti böler,
Ne de bizim oyunlarımız kimseyi sobelerdi.
Ağır sıcak geçerdi geceler,
Beleşe yanan sokak lambası
Güneşten ziyade aydınlatırdı bakışları..
Biz durmaz iki at arabasının peşine,
Dört köşe dönerdik, beleşe takılmışlığın peşinde.
O yaşta marifet!
Erişemeyenler de var,
Islıkların gücüne.
Tamamen tesadüf!
Sizi, o körebeye benzetmem..
Giydiğiniz sarı süveter ve başınıza taktığınız,
Unutamadığım kırmızı kurdale.
Güpegündüz ebelemem ve ondan da ziyade
Yıkılmamış olmasını temenniden öteye geçmezken düşüm,
Gökdelenlerin gölgesinde ezilişim...
Sensin diye, tamamen tesadüf gözlerine bakıp dalışım.
