"Yine mi Salı? Evreni altüst etmeye çalışırken bir gün daha boşa gitti sanırım." – Douglas Adams"

Unuttum

Ve unut mutlu olmayı. / En sevdiğin şarkıyı da unut. / Serkeşliğini, Üşüdüğün sabahları / Bana kalan tek siyah beyaz resmini unut. / Beni bile unut. / Çünkü ben unuttum. /

yazı resim

Duyamaz oldum artık gülümsemeni
Aralasamda kapıları birer birer
Hayaline takılsa bile aklım arada bir
Hatırlayamaz oldum yüzünün sesini.

Bir gün
En son öpüştüğümüz sokaktan geçersen
hatırla, ardına bakmadan nasıl gittiğini.
Seviyorum seni deyişini
Sarılışını
Ağlayışından ıslanmanı
Şımarıklığını
Edepsizliğini ve masumiyetini
Yaptığın her güzel şeyi hatırla.

Ve unut mutlu olmayı.
En sevdiğin şarkıyı da unut.
Serkeşliğini, Üşüdüğün sabahları
Bana kalan tek siyah beyaz resmini unut.
Beni bile unut.
Çünkü ben unuttum.

KİTAP İZLERİ

Gözyaşı Konağı

Şebnem İşigüzel

Osmanlı Sürgününde Modern Bir Kadının Sesi Şebnem İşigüzel, Gözyaşı Konağı’nda, 19. yüzyıl Osmanlısının boğucu atmosferini, ataerkil bir ailenin baskısıyla Büyükada'ya sürgün edilen genç bir kadının
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön