Daracık sokağa sıkışmış
Karanlık gölgelerde
Işık vermiyor bakışları çocukların
Sesler yorgun
Kaldırımsız yollara düşmüş
Kanıyor gülceler
Anne okşayışına hasret
Nasıl da teslim edilmiş
başları rüzgara
Ağlıyor masumiyet
Boyun bükmüş
Çürüyor umutlar
Saklı düşlerin sessizliğinde
Haykırın çocuklar
Haykırın en gür sesinizle
Güneş değmeli artık üşüyen teninize..
24/MART/2006
