"Bana bir roman yazmak için yeterli zaman verin, size dünyanın tüm uykusuzluğunu vereyim." — Virginia Woolf"

Üşüyorum Geceleri

Terketmek kolaydır çoğu zaman, bir de terkedilmek vardır acısı insanı en içten vuran... hele bir de alışkanlıklar varsa, o zaman herşey daha da zor gelir insana.......

yazı resim

Geceleri yatağıma yattığımda artık,
Varlığındaki gibi sıcak değil çarşafım..
Aksine o kadar soğuk ki ,
Batıyor tenime çivi gibi..
Üzerime çeksem de yorganımı,
Isıtmıyor eskisi kadar..
Bir ürpertiyle uyanıyorum rüyalarımdan,
Açılan sırtımı
Örtmüyor kimse geceleri..

Geceler bir kabus gibi çöküyor üzerime,
Varlığındaki rüyaları
Artık göremez oldum,
Öyle acıtıyor ki kalbimi yokluğun ,
Sen bilemezsin gerçeği,
Ne olur ısıt beni yine,
Geceleri çok üşüyorum.............

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön