var mı sevda kitabında
bir kalbi yıkıp da gitmek
zehir zehir söz söyleyip
nehir olup akıp gitmek
uzak eyleyip sesinden
mahrum koyup nefesinden
seven gönül hanesinden
yakışır mı çıkıp gitmek
bak şu bağın güllerine
sus çökmüş bülbüllerine
sensizliği kollarıma
reva mıdır takıp gitmek
bildim sevda ki dikenli
sevmez olsaydım bu denli
zulüm değil mi bir gönlü
gözlerinde yakıp gitmek
kalbimin talibi sendi
imdi mecali tükendi
gitmenden daha ehvendi
bir bıçağı sokup gitmek
