"Bu kadar çok hayranım varken, neden hala bu kadar yalnızım? Ah, evet, çünkü hepsi ölü." - Edgar Allan Poe"

yazı resim

Uzaklaştı
Aşk benden.
Bir Servi ağacını dibinde Gölgeleniyorken,
Yoktur hakkım
Birazcık kestirmeye.
Dikenli çalıdır
Bir cümle anılar.
Batar böğürlerime.

Ne zamanın tanışıklığı kaldı,
Ne de ,
O güzelim
Eski Yaz Günlerinin aşinalığı.
Kullanılıp atılan,
Buruşmuş
Peçete kağıdında gizlidir;
Çözemediğim bu yaşamın sırrı.

Tepetaklak bir rüzgar,
Şaplaklarını indirir enseme.
Yüzümdeki çizgilerle,
Kendini
Kesin galip ilan eder;
Dört başı mamur deforme.
Bir “yazık oldu Senfonisi”ne
Kurban verildi
Heder olan gençliğim.
Kaçıştılar oraya-buraya
Dün ve yarınlar.

Birbirimizi kandırıyoruz
Kader ve ben.

Artık uzaklaşma vaktindir,
Aşk.
Gittiğin yerlere, gördüğün insanlara
Kucak dolusu selamlar.
Geride, seninle doğup- ölmüş
Dopdolu bir yürek var…..

(4.10.2010 tarihli 8.şiir kitabımdan)

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön